سوراخ شدن سپتوم بینی یکی از موضوعاتی است که اگرچه شیوع بالایی در میان همه بیماران ندارد، اما به دلیل پیامدهای عملکردی و گاهی ظاهری، نگرانی های زیادی برای افرادی که جراحی بینی انجام داده اند یا قصد انجام آن را دارند ایجاد می کند. سپتوم بینی همان تیغه ای است که فضای داخلی بینی را به دو حفره چپ و راست تقسیم می کند و نقش مهمی در هدایت جریان هوا، سلامت مخاط و عملکرد طبیعی تنفس دارد.
هرگونه آسیب به این ساختار می تواند تعادل فیزیولوژیک بینی را بر هم بزند. سوراخ شدن سپتوم بینی ممکن است به دلایل مختلفی از جمله جراحی، ضربه، عفونت یا اختلال در خون رسانی ایجاد شود و شدت آن از یک سوراخ کوچک بدون علامت تا ضایعه ای وسیع با علائم آزاردهنده متغیر است. آگاهی از ماهیت این عارضه، نشانه ها، دلایل ایجاد و روش های تشخیص و درمان آن، به بیماران کمک می کند تا در صورت بروز مشکل، تصمیم های آگاهانه تری بگیرند و از پیشرفت عارضه جلوگیری کنند.
در این مقاله تلاش شده است سوراخ شدن سپتوم بینی بررسی شود تا تصویری روشن و واقع بینانه از این عارضه در اختیار مخاطب قرار گیرد.
سوراخ شدن سپتوم بینی چیست؟
برای درک دقیق مفهوم سوراخ شدن سپتوم بینی، ابتدا باید ساختار سپتوم را بشناسیم. سپتوم بینی از غضروف در بخش جلویی و استخوان در بخش های عمقی تر تشکیل شده و سطح آن توسط مخاط پوشیده شده است. این مخاط حاوی شبکه ای از عروق خونی است که وظیفه تغذیه و مرطوب نگه داشتن تیغه بینی را بر عهده دارند.
سوراخ شدن سپتوم بینی زمانی رخ می دهد که بخشی از این تیغه، همراه با پوشش مخاطی آن، دچار از بین رفتگی شود و ارتباط غیرطبیعی بین دو حفره بینی ایجاد گردد. این سوراخ می تواند بسیار کوچک و محدود باشد یا به تدریج گسترش پیدا کند و بخش قابل توجهی از سپتوم را درگیر کند.
اهمیت این موضوع در آن است که حتی یک سوراخ کوچک نیز می تواند الگوی جریان هوا را تغییر دهد و باعث خشکی، صدا دادن بینی هنگام تنفس یا احساس ناراحتی شود. در موارد شدیدتر، سوراخ شدن سپتوم بینی می تواند منجر به مشکلات تنفسی پایدار و کاهش کیفیت زندگی بیمار گردد.
مطالعه بیشتر:فین کردن بعد عمل بینی
آیا سوراخ شدن تیغه بینی بعد از عمل شایع است؟
یکی از پرسش های رایج بیماران این است که آیا سوراخ شدن سپتوم بینی بعد از جراحی بینی بدون بیهوشی اتفاقی شایع محسوب می شود یا خیر. به طور کلی، این عارضه جزو عوارض شایع رینوپلاستی به حساب نمی آید و در درصد کمی از بیماران رخ می دهد، به ویژه زمانی که جراحی توسط جراح باتجربه و با تکنیک صحیح انجام شده باشد. با این حال، احتمال بروز سوراخ شدن سپتوم بینی به طور کامل صفر نیست.
در جراحی هایی که اصلاحات گسترده روی تیغه بینی انجام می شود، یا در بیمارانی که سابقه مشکلات مخاطی، انحراف شدید سپتوم یا اختلال در ترمیم بافت دارند، ریسک بروز این عارضه افزایش پیدا می کند. همچنین رعایت نکردن مراقبت های بعد از عمل، دستکاری مکرر بینی یا بروز عفونت می تواند زمینه ساز ایجاد سوراخ در سپتوم شود. بنابراین اگرچه این عارضه نادر است، اما آگاهی از آن و توجه به علائم اولیه اهمیت زیادی دارد.
علائم سوراخ شدن سپتوم بینی
علائم سوراخ شدن سپتوم بینی بسته به اندازه سوراخ، محل آن و شرایط مخاطی بیمار متفاوت است. در برخی افراد، سوراخ کوچک ممکن است برای مدت طولانی بدون علامت باقی بماند و تنها در معاینه تخصصی تشخیص داده شود. اما در بسیاری از موارد، تغییر جریان هوا از میان سوراخ ایجادشده باعث بروز علائمی می شود که بیمار را متوجه وجود مشکل می کند.
شایع ترین نشانه ها شامل خشکی مداوم داخل بینی، پوسته ریزی و تشکیل دلمه های مکرر است. این دلمه ها ممکن است با خونریزی های خفیف اما تکرارشونده همراه باشند. برخی بیماران صدای سوت یا وزوز هنگام تنفس را تجربه می کنند که ناشی از عبور هوا از سوراخ سپتوم است. در موارد پیشرفته تر، احساس گرفتگی بینی علی رغم باز بودن مسیر هوا، درد، سوزش یا حتی تغییر در کیفیت تنفس گزارش می شود.
توجه به این علائم و مراجعه به موقع به پزشک می تواند از گسترش سوراخ شدن سپتوم بینی جلوگیری کند.
دلایل ایجاد سوراخ در تیغه بینی بعد از رینوپلاستی
رینوپلاستی به عنوان یک جراحی ظریف، نیازمند حفظ دقیق خون رسانی و سلامت مخاط سپتوم است. یکی از دلایل اصلی سوراخ شدن سپتوم بینی بعد از عمل، آسیب به عروق تغذیه کننده مخاط تیغه بینی است. اگر در حین جراحی، لایه مخاطی بیش از حد نازک شود یا دچار پارگی دوطرفه گردد، احتمال نکروز بافت و ایجاد سوراخ افزایش پیدا می کند.
علاوه بر این، فشار ناشی از تامپون یا اسپلینت داخلی، در صورتی که برای مدت طولانی باقی بماند، می تواند باعث اختلال در خون رسانی شود. عفونت های پس از عمل نیز نقش مهمی در تخریب مخاط و غضروف سپتوم دارند. از سوی دیگر، رفتارهای نادرست بیمار مانند فین کردن شدید، دستکاری زخم ها یا مصرف برخی داروها بدون نظر پزشک می تواند روند ترمیم را مختل کند و زمینه ساز سوراخ شدن سپتوم بینی شود.
مجموعه این عوامل نشان می دهد که هم تکنیک جراحی و هم مراقبت های بعد از عمل در پیشگیری از این عارضه نقش اساسی دارند.
روش های تشخیص سوراخ شدن سپتوم بینی
تشخیص سوراخ شدن سپتوم بینی معمولاً بر اساس شرح حال بیمار و معاینه دقیق توسط پزشک متخصص انجام می شود. در بسیاری از موارد، بیمار با علائمی مانند خشکی، خونریزی یا صدای غیرعادی هنگام تنفس مراجعه می کند و همین نشانه ها پزشک را به بررسی دقیق تر هدایت می کند.
تشخیص زودهنگام اهمیت زیادی دارد، زیرا سوراخ های کوچک در صورت مراقبت مناسب ممکن است پایدار بمانند و گسترش پیدا نکنند.
معاینه بالینی و اندوسکوپی بینی
در معاینه بالینی، پزشک با استفاده از اسپکولوم بینی و نور مناسب، تیغه بینی را بررسی می کند. در مواردی که دید مستقیم کافی نباشد یا سوراخ در بخش های عمقی تر قرار داشته باشد، اندوسکوپی بینی کمک کننده است.
اندوسکوپی امکان مشاهده دقیق اندازه، محل و وضعیت مخاط اطراف سوراخ شدن سپتوم بینی را فراهم می کند و به پزشک اجازه می دهد شدت آسیب را به درستی ارزیابی کند. این روش تشخیصی غیرتهاجمی است و اطلاعات ارزشمندی درباره سلامت کلی مخاط بینی ارائه می دهد.
تفاوت علائم خفیف و شدید
یکی از نکات مهم در تشخیص، تمایز بین علائم خفیف و شدید سوراخ شدن سپتوم بینی است. در موارد خفیف، علائم ممکن است محدود به خشکی یا پوسته ریزی باشد و بیمار مشکل جدی در تنفس احساس نکند. اما در موارد شدید، خونریزی های مکرر، درد، سوزش و اختلال واضح در جریان هوا دیده می شود.
این تفاوت علائم به پزشک کمک می کند تا درباره نوع درمان، اعم از مراقبتی یا جراحی، تصمیم گیری مناسب تری داشته باشد.
جدول مقایسه شدت سوراخ شدن سپتوم بینی و رویکرد درمانی
| شدت سوراخ | اندازه تقریبی | علائم غالب | رویکرد درمانی |
| خفیف | کوچک | خشکی و دلمه | مراقبت و درمان غیرجراحی |
| متوسط | متوسط | خونریزی و صدا | ترکیبی از مراقبت و پیگیری |
| شدید | بزرگ | درد و اختلال تنفس | جراحی ترمیمی |
درمان سوراخ شدن سپتوم بینی
درمان سوراخ شدن سپتوم بینی به عوامل متعددی مانند اندازه سوراخ، شدت علائم و شرایط عمومی بیمار بستگی دارد. هدف اصلی درمان، کاهش علائم، جلوگیری از پیشرفت ضایعه و در صورت امکان، ترمیم ساختار آسیب دیده است. انتخاب روش درمانی باید با بررسی دقیق و نظر پزشک متخصص انجام شود، زیرا هر بیمار شرایط منحصربه فردی دارد.
درمان های غیرجراحی و مراقبتی
در مواردی که سوراخ شدن سپتوم بینی کوچک است و علائم شدیدی ایجاد نمی کند، درمان های غیرجراحی اولویت دارند. مرطوب نگه داشتن مخاط بینی با استفاده از پمادها یا محلول های مناسب، کاهش خشکی و جلوگیری از تشکیل دلمه از اهداف اصلی این رویکرد است.
این مراقبت ها می توانند علائم را به طور قابل توجهی کاهش دهند و مانع بزرگ تر شدن سوراخ شوند. پیگیری منظم و پرهیز از عواملی که باعث تحریک مخاط می شوند، بخش مهمی از درمان غیرجراحی محسوب می شود.
چه زمانی جراحی ترمیمی لازم است؟
جراحی ترمیمی زمانی مطرح می شود که سوراخ شدن سپتوم بینی بزرگ باشد یا علائم شدید و آزاردهنده ای ایجاد کند که با درمان های محافظه کارانه کنترل نشوند. هدف از جراحی، بستن سوراخ و بازگرداندن تا حد ممکن عملکرد طبیعی سپتوم است.
این نوع جراحی معمولاً پیچیده است و نیاز به تجربه بالا دارد، زیرا باید خون رسانی مناسب به بافت های ترمیم شده حفظ شود. تصمیم گیری برای جراحی باید پس از بررسی دقیق مزایا و ریسک ها و با آگاهی کامل بیمار انجام شود.
آیا سوراخ سپتوم بینی به مرور زمان بزرگ‌تر می‌شود؟
یکی از مهم‌ترین نگرانی‌های بیمارانی که با سوراخ شدن سپتوم بینی مواجه می‌شوند، احتمال افزایش اندازه سوراخ در طول زمان است. برخلاف تصور برخی افراد، تمام سوراخ‌های تیغه بینی لزوماً بزرگ‌تر نمی‌شوند. در بسیاری از بیماران، اگر علت آسیب شناسایی و کنترل شود و مخاط بینی به‌درستی مراقبت شود، اندازه سوراخ ممکن است برای مدت طولانی ثابت باقی بماند.
بااین‌حال، خشکی شدید مخاط، دستکاری مداوم دلمه‌ها، عفونت، مصرف مواد آسیب‌رسان به بافت بینی و بعضی بیماری‌های التهابی می‌توانند باعث تخریب بیشتر بافت اطراف سوراخ شوند. در چنین شرایطی احتمال گسترش آسیب افزایش پیدا می‌کند.
نکته مهم این است که اندازه سوراخ به‌تنهایی نشان‌دهنده شدت بیماری نیست. گاهی یک سوراخ کوچک در بخش جلویی تیغه بینی، به دلیل تغییر جریان هوا، علائم آزاردهنده‌تری نسبت به سوراخ بزرگ‌تر در قسمت‌های عقب بینی ایجاد می‌کند.
به همین دلیل، بررسی دوره‌ای توسط پزشک و مقایسه اندازه سوراخ در معاینات مختلف اهمیت دارد.
آیا ترمیم سوراخ تیغه بینی بدون جراحی امکان‌پذیر است؟
بسیاری از افراد به دنبال درمان سوراخ سپتوم بینی بدون جراحی هستند. باید توجه داشت که در سوراخ‌شدگی واقعی و کامل تیغه بینی، بافت ازدست‌رفته معمولاً به‌صورت خودبه‌خود بازسازی نمی‌شود. بنابراین درمان‌های غیرجراحی بیشتر با هدف کاهش علائم، محافظت از مخاط و جلوگیری از آسیب بیشتر انجام می‌شوند.
در بیمارانی که سوراخ کوچک و بدون علامت دارند، ممکن است مراقبت‌های محافظه‌کارانه و معاینات منظم کافی باشد. اما اگر بیمار دچار خونریزی مکرر، خشکی شدید یا اختلال تنفسی شود، پزشک گزینه‌های درمانی دیگری را بررسی می‌کند.
استفاده از دکمه سپتوم یا سپتال باتن
یکی از روش‌های غیرجراحی برای کنترل علائم، استفاده از وسیله‌ای به نام سپتال باتن (Septal Button) است. این وسیله معمولاً از سیلیکون پزشکی ساخته می‌شود و در محل سوراخ تیغه بینی قرار می‌گیرد.
سپتال باتن می‌تواند با پوشاندن سوراخ، جریان غیرطبیعی هوا را کاهش دهد و در بعضی بیماران باعث کمتر شدن صدای سوت، خشکی یا خونریزی شود. این روش به‌ویژه برای افرادی مطرح است که شرایط مناسبی برای جراحی ندارند یا تمایلی به انجام عمل ترمیمی نشان نمی‌دهند.
البته این وسیله سوراخ را به‌صورت دائمی ترمیم نمی‌کند و ممکن است باعث احساس جسم خارجی، تجمع ترشحات یا تحریک مخاط شود. انتخاب اندازه مناسب و پیگیری پزشکی برای استفاده از آن ضروری است.
چه عواملی بر موفقیت جراحی ترمیم سوراخ سپتوم تأثیر دارند؟
جراحی ترمیم سوراخ سپتوم بینی یکی از اقدامات ظریف در جراحی‌های ترمیمی بینی است. موفقیت این جراحی به مجموعه‌ای از عوامل بستگی دارد و نمی‌توان برای تمام بیماران نتیجه یکسانی پیش‌بینی کرد.
اندازه و محل سوراخ
معمولاً ترمیم سوراخ‌های کوچک‌تر با بافت سالم اطراف، از سوراخ‌های وسیع که مخاط بیشتری از دست داده‌اند، آسان‌تر است.
وضعیت خون‌رسانی مخاط
برای ترمیم موفق، بافت‌های اطراف سوراخ باید خون‌رسانی مناسبی داشته باشند. وجود زخم‌های قدیمی، التهاب مداوم یا جراحی‌های قبلی ممکن است شرایط ترمیم را دشوارتر کند.
علت ایجاد سوراخ
اگر سوراخ به دلیل بیماری خودایمنی، عفونت یا تماس با مواد آسیب‌رسان ایجاد شده باشد، کنترل علت زمینه‌ای پیش از اقدام به جراحی اهمیت زیادی دارد.
سابقه جراحی بینی
بیمارانی که چندین مرتبه جراحی سپتوم یا رینوپلاستی انجام داده‌اند، ممکن است به دلیل محدودیت بافت سالم و وجود اسکار، نیازمند روش‌های پیچیده‌تری باشند.
جراح پس از بررسی این عوامل مشخص می‌کند که آیا بستن کامل سوراخ امکان‌پذیر است یا بهتر است از روش‌های غیرجراحی برای کنترل علائم استفاده شود.
مراقبت‌های روزانه برای جلوگیری از تشدید سوراخ سپتوم بینی
مراقبت صحیح از مخاط بینی نقش مهمی در کاهش ناراحتی‌های ناشی از سوراخ شدن تیغه بینی دارد. این مراقبت‌ها جایگزین درمان تخصصی نیستند، اما می‌توانند به کنترل علائم کمک کنند.
مرطوب نگه داشتن داخل بینی
خشکی مخاط یکی از عوامل اصلی تشکیل دلمه و خونریزی در بیماران مبتلا به سوراخ سپتوم است. استفاده از اسپری سالین یا محلول نمکی مناسب، طبق توصیه پزشک، به حفظ رطوبت مخاط کمک می‌کند.
همچنین استفاده از دستگاه بخور سرد تمیز در محیط‌های خشک می‌تواند مفید باشد. در صورت نیاز، پزشک ممکن است ژل‌های مرطوب‌کننده مخصوص بینی را پیشنهاد کند.
خودداری از کندن دلمه‌های داخل بینی
دلمه‌هایی که اطراف سوراخ تشکیل می‌شوند، ممکن است احساس گرفتگی یا جسم خارجی ایجاد کنند. بااین‌حال، کندن آن‌ها با ناخن یا ابزارهای دیگر می‌تواند موجب خونریزی و آسیب مجدد به مخاط شود.
بهتر است برای نرم شدن دلمه‌ها از روش‌های مرطوب‌کننده توصیه‌شده توسط پزشک استفاده شود و از دستکاری مستقیم تیغه بینی خودداری گردد.
مصرف صحیح اسپری‌های بینی
مصرف طولانی‌مدت یا نادرست بعضی اسپری‌های ضداحتقان می‌تواند به مخاط بینی آسیب برساند. همچنین اسپری‌های کورتونی باید مطابق تجویز پزشک استفاده شوند و نازل آن‌ها به سمت دیواره خارجی بینی باشد، نه مستقیماً به طرف تیغه بینی.
افرادی که سابقه سوراخ شدن سپتوم دارند، بهتر است پیش از مصرف هرگونه اسپری دارویی جدید، پزشک خود را از این مشکل مطلع کنند.
چه زمانی سوراخ شدن سپتوم بینی خطرناک می‌شود؟
سوراخ شدن سپتوم همیشه به معنای یک وضعیت اورژانسی نیست. بسیاری از بیماران با علائم خفیف می‌توانند تحت نظر پزشک زندگی طبیعی داشته باشند. بااین‌حال، بعضی نشانه‌ها به بررسی سریع‌تر نیاز دارند.
خونریزی شدید یا مکرر، افزایش درد، ترشحات بدبو یا چرکی، گسترش قابل‌توجه زخم و تغییر شکل ظاهری بینی از مواردی هستند که نباید نادیده گرفته شوند.
در سوراخ‌های وسیع، تخریب تدریجی ساختار نگهدارنده تیغه بینی ممکن است باعث فرورفتگی پل بینی یا تغییر شکل موسوم به بینی زینی شود.
همچنین اگر فرد بدون سابقه جراحی یا ضربه مشخص دچار سوراخ سپتوم شده باشد، لازم است احتمال بیماری‌های زمینه‌ای بررسی شود. در برخی موارد، بیماری‌های خودایمنی مانند گرانولوماتوز همراه با پلی‌آنژئیت یا عفونت‌های خاص می‌توانند در ایجاد این مشکل نقش داشته باشند.
خونریزی‌ای که با اقدامات اولیه متوقف نمی‌شود، اختلال شدید تنفس یا علائم عفونت جدی نیازمند ارزیابی فوری پزشکی است.
دوران نقاهت بعد از جراحی ترمیم سوراخ تیغه بینی چگونه است؟
مدت بهبودی پس از جراحی ترمیم سوراخ سپتوم به روش جراحی، وسعت ترمیم و وضعیت بافت بینی بستگی دارد. بعضی بیماران پس از عمل به اسپلینت‌های داخلی نیاز دارند تا بافت‌های ترمیم‌شده در موقعیت مناسب باقی بمانند.
در روزهای ابتدایی ممکن است گرفتگی بینی، ترشحات خونی خفیف و احساس فشار وجود داشته باشد. بیمار باید از فین کردن شدید، وارد کردن فشار به بینی، دستکاری بخیه‌ها و فعالیت‌های سنگین تا زمان مجاز اعلام‌شده توسط جراح خودداری کند.
استفاده از داروها، شست‌وشوی مناسب بینی و مراجعه در زمان‌های تعیین‌شده برای معاینه، بخش مهمی از مراقبت‌های بعد از عمل هستند.
باید توجه داشت که کاهش علائم اولیه به معنای کامل شدن ترمیم داخلی بینی نیست. بافت مخاطی برای بهبودی به زمان نیاز دارد و ارزیابی نتیجه نهایی باید توسط جراح انجام شود.
آیا سوراخ شدن سپتوم بینی بر نتیجه عمل زیبایی تأثیر دارد؟
سوراخ شدن سپتوم بینی بیشتر یک مشکل عملکردی محسوب می‌شود، اما در موارد پیشرفته می‌تواند بر ظاهر بینی نیز اثر بگذارد. اگر بخش قابل‌توجهی از ساختار نگهدارنده سپتوم آسیب ببیند، احتمال تغییر شکل پل بینی یا کاهش حمایت ساختاری آن وجود دارد.
از طرف دیگر، وجود سوراخ سپتوم در فردی که قصد انجام جراحی زیبایی یا ترمیمی بینی دارد، موضوع مهمی در برنامه‌ریزی جراحی است. در چنین شرایطی باید وضعیت غضروف، سلامت مخاط و امکان استفاده از بافت‌های مناسب برای بازسازی بررسی شود.
بنابراین تصمیم برای انجام رینوپلاستی در بیمار مبتلا به سوراخ سپتوم باید پس از ارزیابی دقیق عملکرد تنفسی و ساختار داخلی بینی اتخاذ شود.
جمع بندی درباره ی سوراخ شدن سپتوم بینی
سوراخ شدن سپتوم بینی اگرچه برای بسیاری از بیماران نامی نگران کننده به نظر می رسد، اما در صورت آگاهی و برخورد صحیح، لزوماً به معنای یک مشکل غیرقابل حل نیست. آنچه اهمیت دارد، شناخت زودهنگام علائم، مراجعه به موقع به پزشک و پرهیز از رفتارهایی است که می تواند به مخاط بینی آسیب بزند.
جراحی بینی عملی ظریف است و نتیجه نهایی آن تا حد زیادی به همکاری بیمار در دوران نقاهت بستگی دارد. با رعایت توصیه های پزشکی، مراقبت از سلامت مخاط بینی و پیگیری منظم، می توان از بسیاری از عوارض از جمله سوراخ شدن سپتوم بینی پیشگیری کرد و در صورت بروز، آن را به درستی مدیریت نمود.
سوالات متداول
آیا سوراخ شدن سپتوم بینی خودبه خود ترمیم می شود؟
در اغلب موارد، سوراخ شدن سپتوم بینی به صورت خودبه خود بسته نمی شود، اما سوراخ های کوچک ممکن است با مراقبت مناسب پایدار بمانند و علائم کمی ایجاد کنند. پیگیری پزشکی در این شرایط ضروری است.
آیا همه بیماران نیاز به جراحی ترمیمی دارند؟
خیر، بسیاری از بیماران با سوراخ های کوچک و علائم خفیف می توانند با درمان های غیرجراحی زندگی راحتی داشته باشند. جراحی ترمیمی تنها در موارد خاص و با علائم شدید توصیه می شود.
آیا سوراخ شدن سپتوم بینی بر ظاهر بینی تأثیر می گذارد؟
در اغلب موارد خفیف، تأثیر ظاهری وجود ندارد. اما در موارد شدید و پیشرفته، ممکن است تغییراتی در ساختار بینی ایجاد شود که نیاز به بررسی تخصصی دارد.
آیا سوراخ سپتوم باعث بوی بد بینی می‌شود؟
بله، در برخی بیماران تجمع دلمه‌ها، ترشحات و التهاب مخاط اطراف سوراخ می‌تواند با بوی نامطبوع همراه باشد. البته بوی بد مداوم ممکن است دلایل دیگری مانند عفونت داشته باشد و نیاز به بررسی دارد.
آیا سوراخ تیغه بینی باعث سردرد می‌شود؟
برخی بیماران مبتلا به سوراخ سپتوم از ناراحتی یا درد بینی شکایت دارند، اما سردرد به‌تنهایی نشانه اختصاصی این عارضه نیست. برای مشخص شدن علت سردرد باید سایر مشکلات احتمالی نیز بررسی شوند.
آیا امکان عود سوراخ سپتوم بعد از ترمیم وجود دارد؟
بله، حتی پس از جراحی موفق نیز احتمال باز شدن مجدد محل ترمیم وجود دارد. این احتمال به شرایط بافت، اندازه اولیه سوراخ، علت زمینه‌ای و نحوه بهبودی بستگی دارد. رعایت مراقبت‌های بعد از عمل و کنترل عوامل آسیب‌رسان اهمیت زیادی دارد.